प्रियांश… उत्तर प्रदेशातील झाशी येथील एक निरागस पाच वर्षांचा मुलगा. ज्या वयात मुलांची पावले मैदानावर धावपळ करतात आणि स्वप्नांच्या आनंदाने उड्या मारतात, त्या वयात प्रियांशची पावले जन्मजात अपंगत्वामुळे खुंटली होती.
जन्मापासूनच त्याचा एक पाय दुसऱ्या पायापेक्षा लहान होता. त्याला चालणे कठीण जात असे; प्रत्येक पाऊल टाकताना त्याला संघर्ष करावा लागत असे. जेव्हा त्याच्या वयाची मुले धावायची, खेळायची आणि मज्जा करायची, तेव्हा त्यालाही त्यांच्यासोबत धावण्याची, हसण्याची आणि बालपणाचे ते सुंदर क्षण अनुभवण्याची तीव्र इच्छा व्हायची. मात्र, त्याच्या शारीरिक मर्यादेमुळे त्याला केवळ दूर उभे राहून हे सर्व पाहत राहावे लागत असे. त्याला मैदानावर जाण्याचे स्वप्न पडायचे, पण त्याचे पाय त्याला साथ देत नसत.
एके दिवशी, त्याचे पालक त्याला ‘नारायण सेवा संस्थान’मध्ये घेऊन गेले. तिथे, संस्थेच्या अनुभवी वैद्यकीय पथकाने त्याची तपासणी केली आणि त्याला जपानी व जर्मन तंत्रज्ञानाचा वापर करून तयार केलेला अत्याधुनिक ३डी-प्रिंटेड (3D-printed) ‘नारायण मॉड्युलर कृत्रिम अवयव’ बसवून दिला.
आज प्रियांश आत्मविश्वासाने स्वतःच्या पायावर उभा आहे. तो सहजतेने चालतो, शाळेत जातो, मित्रांसोबत खेळतो आणि बालपणाचा तो आनंद घेतो जो त्याला यापूर्वी मिळत नव्हता.
त्याच्या चेहऱ्यावरील हास्य आता नवीन स्वप्नांच्या सुरुवातीची कथा सांगते. प्रियांश नवीन पावले आणि नवीन आशांसह आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी सज्ज आहे…