ਜੇਠ ਅਧਿਕ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਪਾਵਨ, ਪੁੰਨਦਾਇਕ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਤਿਥੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਦਿਵਯ ਦਿਨ ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ-ਦਾਨ, ਜਪ-ਤਪ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਫਲਦਾਇਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਭਗਤੀ, ਸਾਧਨਾ ਅਤੇ ਮਾਨਵ ਸੇਵਾ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਨ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਅਵਸਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੀ ਤਿਥੀ ‘ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਦੇ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ, ਵਰਤ, ਕਥਾ ਸਰਵਣ, ਭਜਨ-ਕੀਰਤਨ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪਾਵਨ ਅਵਸਰ ‘ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ ਅਤੇ ਸਤਕਰਮ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਪੱਧਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜੇਠ ਅਧਿਕ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦਾ ਮਹੱਤਵ
ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇਠ ਅਧਿਕ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਿਥੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਅੰਨਦਾਨ, ਜਲ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਦੀਨ-ਹੀਣ, ਬੇਸਹਾਰਾ, ਨਿਰਧਨ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆਂਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਾ ਅਤਿ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਰਧਾ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕਾਰਜ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ-ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ-

सुक्षेत्रे वापयेद्बीजं सुपात्रे निक्षिपेद्धनम्।
सुक्षेत्रे च सुपात्रे च ह्युप्तं दत्तं न नश्यति॥

ਭਾਵ ਚੰਗੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਬੀਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਪਾਤਰ (ਯੋਗ) ਨੂੰ ਹੀ ਧਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜਿਆ ਬੀਜ ਅਤੇ ਪਾਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।

ਜੇਠ ਅਧਿਕ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ‘ਤੇ ਸੇਵਾ ਦਾ ਪੁੰਨ ਅਵਸਰ
ਇਸ ਪਾਵਨ ਜੇਠ ਅਧਿਕ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ‘ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਦੀਨ-ਹੀਣ, ਬੇਸਹਾਰਾ, ਲੋੜਵੰਦ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆਂਗ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਭੋਜਨ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।

ਇਸ ਪੁੰਨਮਈ ਅਵਸਰ ‘ਤੇ ਸੇਵਾ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪੁੰਨ, ਸੁੱਖ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰੋ।