தாயும் தாய்நாடும் சுவர்க்கத்தை விட பெரியவை
இந்திய மண்ணில் சுய உணர்வின் ஒரு தனித்துவமான உணர்வு உள்ளது – அதை வார்த்தைகளால் எளிதில் விவரிக்க முடியாது. இது பிறப்பதே ஒரு சிறப்புரிமையாகக் கருதப்படும் நிலம். பல்வேறு மொழிகள், உடைகள், பாரம்பரியங்கள் மற்றும் கலாச்சாரங்கள் இருந்தாலும், ஒவ்வொரு இதயமும் திரிவண்ணத்திற்கு சமமான மரியாதை கொண்டிருக்கும் நாடு இது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும், ஆகஸ்ட் 15 அணுகும்போது, நாடு முழுவதும் தேசபக்தி உணர்வால் நிறம் கொள்ளும். பள்ளிகள் மற்றும் அலுவலகங்களில் திரிவண்ணம் பறக்கவிடப்படும், தேசிய கீதம் ஒலிக்கும், தேசபக்தி பாடல்கள் காற்றில் நிரம்பும், சிறுவர்கள் சிறிய கொடிகளைப் பிடித்து பெருமையுடன் சிரிக்கும். ஆனால் சுதந்திர தினம் வெறும் கொடி வணக்கம், பேச்சுகள் மற்றும் தேசபக்தி பாடல்களின் நாளா? இல்லை. இன்று சுதந்திர இந்தியாவில் நமக்கு சுதந்திரமாக சுவாசிக்க அனுமதி அளித்த எண்ணற்ற தியாகங்களை நிறுத்தி நினைவுகூரும் நாள்.
ஆகஸ்ட் 15, 1947 அன்று, இந்தியா நீண்ட போராட்டத்திற்குப் பிறகு பிரிட்டிஷ் ஆட்சியிலிருந்து சுதந்திரம் பெற்றது. இந்த சுதந்திரம் ஒரே இரவில் வரவில்லை; அது ஆண்டுகளாக நடந்த போராட்டம், எண்ணற்ற இயக்கங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள அர்ப்பணிப்பு மற்றும் லட்சக்கணக்கான குடிமக்களின் தியாகங்களின் விளைவு. சிலர் தங்கள் வீடுகளை விட்டுச் சென்றனர், சிலர் தங்கள் குடும்பங்களிலிருந்து பிரிவைத் தாங்கினர், சிலர் சிறைத் துன்பங்களை அனுபவித்தனர், பலர் விருப்பத்துடன் நாட்டுக்காக தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்தனர்.
மகாத்மா காந்தி, பகத் சிங், மங்கள் பாண்டே, ராணி லட்சுமிபாய், சந்திரசேகர ஆசாத், நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ், சர்தார் வல்லபாய் படேல் மற்றும் பால கங்காதர திலகர் போன்ற பெரும் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் நாட்டின் சுதந்திரத்திற்காக அனைத்தையும் தியாகம் செய்தனர். அவர்களைத் தவிர, வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் பெரிய எழுத்துக்களில் எழுதப்படாத எண்ணற்ற பிற நாயகர்கள் இருந்தனர். ஆனால் இந்தியாவின் சுதந்திரக் கதை அவர்களின் தியாகங்கள் இல்லாமல் முழுமையடையாது. இவ்வாறு, ஆகஸ்ட் 15 சுதந்திரத்தின் விலை அளவற்றது என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.
ஆகஸ்ட் 15 காலையில் திரிவண்ணம் வானத்தில் பறக்கும்போது, அந்தக் காட்சி இதயத்தின் ஆழங்களைத் தொடும். திரிவண்ணத்தின் ஒவ்வொரு நிறமும் ஒரு செய்தியைத் தருகிறது. காவி நிறம் நமக்கு தைரியத்தையும் அர்ப்பணிப்பையும் ஊக்குவிக்கிறது. வெள்ளை நிறம் அமைதி மற்றும் உண்மையின் செய்தியைத் தருகிறது. பச்சை நிறம் செழிப்பையும் பூமியுடனான நமது பிணைப்பையும் நினைவூட்டுகிறது, நடுவில் உள்ள அசோக சக்கரம் நமக்கு முன்னேற ஊக்கமளிக்கிறது.
திரிவண்ணம் நமக்கு இதையும் கற்பிக்கிறது – எந்த நாடும் வெறும் அதன் அரசாங்கம் அல்லது எல்லைகளால் வரையறுக்கப்படுவதில்லை. நாடு நம்மால் ஆனது – நமது குடும்பங்கள், நமது கிராமங்கள் மற்றும் நகரங்கள், நமது செயல்கள் மற்றும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நமது உணர்வு.
நாம் அடிக்கடி இந்தியா சுதந்திரமானது என்று சொல்கிறோம். ஆனால் சுதந்திரத்தின் பொருள் வெறும் வெளிநாட்டு ஆட்சியிலிருந்து விடுதலைக்கு அப்பால் உள்ளது. உண்மையான சுதந்திரம் ஏழைக் குழந்தையின் கல்வி பணமின்மை காரணமாக மட்டும் நிறுத்தப்படாதபோது உள்ளது. உண்மையான சுதந்திரம் உடல் சவால்களால் ஊனமுற்ற நபரை சமூகம் பின்னுக்குத் தள்ளாதபோது உள்ளது. உண்மையான சுதந்திரம் தேவையான குடும்பம் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறை முழுமையான உணவு கிடைக்குமா என்ற கவலைப்பட வேண்டியதில்லை என்றபோது உள்ளது. உண்மையான சுதந்திரம் ஒவ்வொரு நபருக்கும் கண்ணியத்துடன் வாழ வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது உள்ளது.
எனவே, சுதந்திர தினம் நமது உரிமைகளுடன் நமது கடமைகளையும் நினைவூட்டுகிறது. வீரர்கள் எல்லைகளில் நின்று நாட்டுக்கான தங்கள் கடமையை நிறைவேற்றுகிறார்கள். விவசாயிகள் வயல்களில் உழைக்கிறார்கள். மருத்துவர்கள் நோயாளிகளுக்கு சேவை செய்கிறார்கள். ஆசிரியர்கள் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கிறார்கள். தொழிலாளர்கள் தங்கள் உழைப்பால் நாட்டு கட்டமைப்பில் பங்களிக்கிறார்கள். நாமும் நமது பொறுப்பை நிறைவேற்ற வேண்டும். தேசபக்தி வெறும் முழக்கங்களில் அல்ல, நமது செயல்களில் பிரதிபலிக்க வேண்டும்.
தேசபக்தி வெறும் முழக்கங்கள் போடுவது பற்றியதல்ல; அந்த முழக்கங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள உண்மையான உணர்வு நமது நடத்தையில் தெளிவாகத் தெரிய வேண்டும். நம்மைச் சுற்றியுள்ள சுத்தத்தைப் பேணுதல், நமது வேலையை நேர்மையாகச் செய்தல், பொதுச் சொத்துக்களைப் பாதுகாத்தல், தேவைப்படுபவர்களுக்கு உதவுதல் மற்றும் சமூகத்தில் அன்பு மற்றும் சகோதரத்துவத்தை வளர்த்தல் – இவை அனைத்தும் தேசபக்தியின் வடிவங்களே.
ஒருவரின் முகத்தில் புன்னகையைக் கொண்டு வருவதும் தேச சேவையின் ஒரு வடிவம். நமது சாஸ்திரங்கள் சேவைப் பணிக்கு மிக உயர்ந்த மரியாதை அளிக்கின்றன. “மனிதகுல சேவையே பரமாத்மா சேவை” என்ற உணர்வு மனிதகுலத்திற்கு சேவை செய்வது கடவுளுக்கு சேவை செய்வதற்கு சமம் என்பதை நமக்குக் கற்பிக்கிறது.
இந்த சுதந்திர தினத்தில், தேசபக்தியை சேவையுடன் ஏன் இணைக்கக் கூடாது? தேவைப்படும் குழந்தையின் கல்விக்கு ஆதரவு ஏன் அளிக்கக் கூடாது? மாற்றுத்திறனாளி சகோதரர் அல்லது சகோதரிக்கு செயற்கை உறுப்பு வழங்குவதில் ஏன் உதவக் கூடாது? தேவைப்படும் குடும்பத்தின் வாழ்க்கையில் சிறிது மகிழ்ச்சியை ஏன் கொண்டு வரக் கூடாது? திரிவண்ணத்திற்கு வணக்கம் செலுத்தும் அதே நேரத்தில் தேவைப்படும் நபரின் வாழ்க்கையில் நம்பிக்கையின் விளக்கை ஏன் ஏற்றக் கூடாது?
இந்தியாவின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் பன்முகத்தன்மையில் உள்ளது. பல்வேறு மொழிகள் பேசப்படுகின்றன, பல்வேறு பண்டிகைகள் கொண்டாடப்படுகின்றன மற்றும் வெவ்வேறு பாரம்பரியங்கள் பின்பற்றப்படுகின்றன. இருப்பினும், வானத்தில் திரிவண்ணம் பறக்கும்போது, நமது முதன்மை அடையாளம் இந்தியர் என்பதே. இது இந்தியாவின் அழகு.
நமது கலாச்சாரம் ஒன்றுசேர்ந்து முன்னேறக் கற்பிக்கிறது. எனவே, சுதந்திர தினத்தில், எந்த வகையான பாகுபாடும் நமது ஒற்றுமையை பலவீனப்படுத்தக் கூடாது என்று நாம் உறுதிமொழி எடுக்க வேண்டும். “வசுதைவ குடும்பகம்” (உலகம் ஒரு குடும்பம்) என்ற உணர்வு நமது கலாச்சாரத்தை வரையறுக்கிறது. முழு உலகையும் ஒரு குடும்பமாகக் காணும் இந்திய பாரம்பரியம் நமக்கு அன்பு மற்றும் இணக்கத்தின் பாதையில் வழிகாட்டுகிறது.
சுதந்திர தினம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் வந்து போகிறது. திரிவண்ணம் சிறிது நேரம் பறக்கும், தேசிய கீதம் ஒலிக்கும், பின்னர் நாம் நமது அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் திரும்புவோம். ஆனால் இந்த முறை ஏதாவது வித்தியாசமாகச் செய்யுங்கள். இந்த சுதந்திர தினத்தை சேவை மற்றும் உறுதிமொழியின் விழாவாக மாற்றுங்கள். உங்களைச் சுற்றியுள்ள எந்தத் தேவைப்படும் நபருக்கும் உதவுங்கள். குழந்தையின் கல்விக்கு ஆதரவு அளியுங்கள். ஒரு மாற்றுத்திறனாளியை தன்னம்பிக்கையுடன் ஆக்குவதில் பங்களிப்பு செய்யுங்கள். ஒரு முதியவரின் முகத்தில் புன்னகையைக் கொண்டு வாருங்கள். பசியுள்ளவர்களுக்கு உணவளிங்கள்.
ஏனெனில் நாட்டின் முன்னேற்றம் வெறும் கம்பீரமான கட்டிடங்கள் மற்றும் பெரிய திட்டங்களால் வரையறுக்கப்படுவதில்லை. மிகச் சாதாரண குடிமகனின் வாழ்க்கையிலும் நம்பிக்கை மின்னும்போது – மாற்றம் சமூகத்தின் கடைசி நபர் வரை சென்றடையும்போது நாடு உண்மையாக முன்னேறுகிறது.
சுதந்திர தினம் கடந்த கால தியாகங்களை மதிக்கவும், தற்போதைய பொறுப்புகளைப் புரிந்துகொள்ளவும், எதிர்கால இந்தியாவை கற்பனை செய்யவும் நமக்கு வாய்ப்பளிக்கிறது. எனவே, இந்த ஆகஸ்ட் 15 அன்று, நமது சுதந்திரத்தை பாதுகாக்க தங்கள் அனைத்தையும் அர்ப்பணித்த அந்த நாயகர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்துவோம். திரிவண்ணத்திற்கு வணக்கம் செலுத்துவோம். இந்தியாவின் ஒற்றுமை மற்றும் ஒருமைப்பாட்டைப் பாதுகாக்க உறுதிமொழி எடுப்போம். மேலும் நமது சொந்த செயல்களின் மூலம் நமது சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் கனவு கண்ட இந்தியாவை வலுப்படுத்த உறுதிமொழி எடுப்போம். ஏனெனில் சுதந்திரம் வெறும் நமக்கு மரபுரிமையாக வந்த சொத்து அல்ல; அது எதிர்கால தலைமுறைகளுக்கும் ஒரு பொறுப்பு.
வாருங்கள், இந்த சுதந்திர தினத்தில் நாட்டுக்கு ஒரு சிறிய உறுதிமொழி எடுப்போம்:
ஜெய் ஹிந்த்!
பாபாங்குஷா ஏகாதசியன்று பகவான் விஷ்ணுவை வழிபடுதல், விரதம் இருத்தல், இறைவனின் திருநாமங்களை உச்சரித்தல், ஆன்மிகக் கதைகளைக் கேட்டல், இரவு விழித்திருந்து வழிபடுதல் மற்றும் தானம் செய்தல் போன்ற மரபுகள் பின்பற்றப்படுகின்றன.
2026-ஆம் ஆண்டில், சரத்தியா நவராத்திரி அக்டோபர் 11, ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று தொடங்குகிறது. இந்த ஆண்டு, அன்னை மீதான நம்பிக்கை… யானையின் மீது ஏறி வரும் துர்கா தேவிக்குச் சிறப்பு கவனம் அளிக்கப்படுகிறது. பக்தர்கள் கஜவாகினி வடிவில் தேவியை வழிபட்டு , தங்கள் வாழ்வில் மகிழ்ச்சி, அமைதி மற்றும் செழிப்புக்காகப் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள்.
சாரதிய நவராத்திரி 2026 அக்டோபர் 11 அன்று கலச ஸ்தாபனையுடன் தொடங்கி, அக்டோபர் 20 அன்று விஜயதசமியுடன் நிறைவடைகிறது. பக்தர்கள் இந்த நாட்களில் அன்னையின் திருவடிகளில் தங்களது பக்தியைச் சமர்ப்பித்து, விரதம், பூஜை, மந்திர ஜபம், பாராயணம், ஹோமம் மற்றும் சேவை ஆகியவற்றின் மூலம் வாழ்க்கையைச் சாத்வீகமாக மாற்ற முயற்சி செய்கிறார்கள்.
