இந்திய சனாதன கலாச்சாரம் மற்றும் ஆன்மீக மரபுகளில், குருவானவர் இறைவனை விடவும் உயர்ந்த நிலையில் மதிக்கப்படுகிறார். குருவை கௌரவிப்பதற்கும், அவர்களின் அளப்பரிய முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து நன்றியை வெளிப்படுத்துவதற்கும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட புனிதமான பண்டிகையே குரு பூர்ணிமா ஆகும். ஆஷாட மாதத்தின் சுக்ல பட்ச (வளர்பிறை) பௌர்ணமி நாளில், நாடு முழுவதும் மிகுந்த மரியாதையுடனும், மகிழ்ச்சியுடனும், பக்தியுடனும் இந்த புனிதமான நிகழ்வு கொண்டாடப்படுகிறது.
ஸ்ராவண மாதம் தொடங்குவதற்கு சற்று முன்பு வரும் இந்த பௌர்ணமி நாள், ஒரு சீடரின் வாழ்வில் அறிவு எனும் சூரியன் உதிப்பதைக் குறிக்கும் ஒரு முக்கிய நிகழ்வாக அமைகிறது. இந்நாளில் குருவை வழிபட்டு அவர்களின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுவது, வாழ்வில் வெற்றிக்கும் ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கும் வழிவகுக்கிறது.
குரு பூர்ணிமா ‘வியாச பூர்ணிமா’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. நான்கு வேதங்களைத் தொகுத்தவரும், மகாபாரதம், பதினெட்டு புராணங்கள் மற்றும் ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணம் போன்ற சிறந்த நூல்களை இயற்றியவருமான மகரிஷி கிருஷ்ண த்வைபாயன வேதவியாசர் பூமியில் அவதரித்தது இந்தப் புனித நாளில்தான். மகரிஷி வியாசர் மனிதகுலத்தின் ‘ஜகத் குரு’வாக (உலகளாவிய ஆசிரியர்) போற்றப்படுகிறார்; அவர் சிதறிக் கிடந்த அறிவை ஒருங்கிணைத்து, உலக நலனுக்காக வேதங்களையும் சாஸ்திரங்களையும் தொகுத்து வழங்கினார்.
‘ட்ரிக் பஞ்சாங்க’த்தின் படி, குரு பூர்ணிமா பண்டிகை 2026 ஜூலை 29 அன்று கொண்டாடப்படும். பௌர்ணமி திதி 2026 ஜூலை 28 அன்று மாலை 6:18 மணிக்குத் தொடங்கி, 2026 ஜூலை 29 அன்று இரவு 8:05 மணிக்கு நிறைவடையும். சூரிய உதயம் மற்றும் சந்திர நாளின் குறிப்பிட்ட பகுதிகளைப் பொறுத்து இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் நேரங்களில் சிறிய மாறுபாடுகள் இருக்கலாம் என்பதால், விரதம், புனித நீராடல், தானம் மற்றும் குரு வழிபாடு ஆகியவற்றிற்கான துல்லியமான மற்றும் உகந்த நேரங்களைத் தீர்மானிக்க உள்ளூர் பஞ்சாங்கம் அல்லது சனாதன நாட்காட்டியைப் பார்ப்பது மிகவும் நல்லது. ‘குரு’ என்ற சொல்லின் முக்கியத்துவம்
சனாதன தர்மத்தின் சாஸ்திரங்களில், குரு என்பவர் பரம்பொருளின் (பரபிரம்மத்தின்) வடிவமாகக் கருதப்படுகிறார். ‘குரு’ என்ற சொல் இரண்டு அட்சரங்களின் சேர்க்கையால் உருவானது. ‘கு’ என்பது இருள் அல்லது அறியாமையையும், ‘ரு’ என்பது ஒளியையும் குறிக்கிறது. அதாவது, ஆன்மாவை அறியாமை எனும் ஆழ்ந்த இருளிலிருந்து விடுவித்து, தெய்வீக அறிவின் உன்னத ஒளிக்கு அழைத்துச் செல்பவரே குரு ஆவார்.
சாஸ்திரங்களில் குருவை வழிபடும்போது பின்வருமாறு கூறப்படுகிறது:
அஜ்ஞான திமிராந்தஸ்ய ஜ்ஞானாஞ்ஜன ஷலாகயா|
சக்ஷுருன்மீலிதம் யேன தஸ்மை ஸ்ரீ குரவே நமஹ ||
அதாவது, அறியாமை எனும் இருளால் பார்வை இழந்த ஒருவரின் கண்களில் ஞானம் எனும் மைக்கோலைத் தீட்டி, அதன் மூலம் அகக்கண்ணைத் திறப்பவரான, அத்தகைய உன்னத நன்மை பயக்கும் குருதேவரின் பாதங்களை நான் வணங்குகிறேன்.
நமது வேதங்கள், உபநிடதங்கள் மற்றும் மகான்களின் மரபில், குரு இறைவனை விட மேலானவராகக் கருதப்படுகிறார்; ஏனெனில், இறைவனை உணர்வதற்கான வழியையும் குருவே காட்டுகிறார்.
மும்மூர்த்திகளின் வடிவமாக குருவை வணங்குதல்: ஸ்கந்த புராணத்தில் உள்ள ‘குரு கீதை’யில், சிவபெருமான் அன்னை பார்வதிக்கு குருவின் முக்கியத்துவத்தை விளக்கும்போது, குரு என்பவர் பிரபஞ்சத்தைப் படைப்பவர், காப்பவர் மற்றும் அழிப்பவர் ஆகியோரின் வடிவமாகத் திகழ்கிறார் என்று கூறுகிறார்:
குருர் ப்ரம்மா குருர் விஷ்ணு: குருர் தேவோ மஹேச்வர:
குரு: ஸாக்ஷாத் பரம் ப்ரஹ்ம தஸ்மை ஸ்ரீ குரவே நமஹ.
அதாவது, குருவே பிரம்மா, குருவே விஷ்ணு மற்றும் குருவே சிவபெருமான் (மஹேச்வரன்) ஆவார். குருவே நேரிடையாகப் பரபிரம்மம் (இறைவன்) ஆவார்; அத்தகைய மகத்தான குருதேவருக்கு நான் என் பணிவான வணக்கத்தைச் செலுத்துகிறேன்.
சாதனையின் அடிப்படை: குருவை தியானிப்பதும் அவரது சொற்களைப் பின்பற்றுவதும் ஒரு சீடனின் மிகச்சிறந்த சாதனையாகும்.
சாஸ்திரங்களில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது:
த்யானமூலம் குருர்மூர்த்தி: பூஜாமூலம் குரு: பதம்.
மந்த்ரமூலம் குருர்வாக்யம் மோக்ஷமூலம் குரு: க்ருபா.
இதன் சாராம்சம் என்னவென்றால், குருவின் திருவுருவமே தியானத்திற்கு அடிப்படை; குருவின் தாமரை போன்ற பாதங்களே வழிபாட்டிற்கு அடிப்படை; குருவின் திருவாய்மலர்ந்து அருளிய சொற்களே மந்திரத்தின் அடித்தளமாகும்; அதேவேளையில், குருவின் எல்லையற்ற அருளே முக்தி அடைவதற்கான அடிப்படையாகும்.
குருவிடம் முழுமையாகச் சரணடைவதன் மூலம் சாதாரண மனிதர்கள் அழியாப் புகழ் கொண்டவர்களாக மாறிய நிகழ்வுகள் இந்திய வேதங்கள் மற்றும் புராணங்களில் நிறைந்துள்ளன:
பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் மற்றும் மகரிஷி சந்தீபனி: சாட்சாத் நாராயணனின் அவதாரமாகத் திகழ்ந்த போதிலும், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அறுபத்து நான்கு கலைகளையும் வேதங்களையும் கற்றுக்கொள்வதற்காக மகரிஷி சந்தீபனியின் ஆசிரமத்தில் தங்கியிருந்தார். உலக வாழ்வில் குரு வகிக்கும் உன்னத நிலையை, இறைவனே தன் குருவிடம் சரணடைந்த இந்த நிகழ்வு உணர்த்துகிறது.
ஆதி சங்கராச்சாரியார் மற்றும் தோடகாச்சாரியார்: இயல்பிலேயே எளிமையானவராகவும், மற்ற சீடர்களை விட அறிவுத்திறனில் குறைந்தவராகக் கருதப்பட்டவராகவும் இருந்தபோதிலும், குருவுக்குச் சேவை செய்வதில் தோடகாச்சாரியாரின் அர்ப்பணிப்பு ஈடு இணையற்றதாக இருந்தது. குருவின் அருளால் அவர் திடீரென உன்னத ஞானத்தை அடைந்து, ‘தோடகாஷ்டகம்’ எனும் அற்புதமான துதிப் பாடலை இயற்றினார்.
சுவாமி விவேகானந்தர் மற்றும் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்: நவீன காலத்தில், நரேந்திரர் விவேகானந்தராக மாறிய பயணம், குரு ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் ஆன்மீக ஆற்றல் மற்றும் அருளின் விளைவாகும். குருவின் ஆசிகள் நரேந்திரரின் வாழ்க்கைப் பாதையை மாற்றியமைத்து, உலகம் முழுவதும் சனாதன தர்மத்தின் கொடியை உயர்த்த அவருக்கு வழிவகுத்தன.
இந்தியா முழுவதும், குரு பூர்ணிமா எனும் புனிதத் திருநாள், ஆசிரமங்கள், கோயில்கள் மற்றும் இல்லங்கள் என அனைத்து இடங்களிலும் குருவின் மீதான பக்திப் பெருக்கை ஏற்படுத்தும் ஒரு சிறப்பான சூழலை உருவாக்குகிறது. குரு பூர்ணிமாவைக் கொண்டாடுவதற்கான பாரம்பரிய வழிபாட்டு முறைகள் பின்வருமாறு:
காலை நீராடல் மற்றும் தியானம்: இந்நாளில், சீடர்கள் பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் (விடியற்காலைக்கு முந்தைய மங்கலமான நேரம்) எழுந்து, புனித நதிகளிலோ அல்லது கங்கை நீர் கலந்த நீரிலோ நீராடி, தூய ஆடைகளை அணிகிறார்கள்.
குருவின் பாதங்களில் வழிபாடு மற்றும் மரியாதை: அதனைத் தொடர்ந்து, சீடர்கள் தங்கள் குருவை நேரில் சந்தித்து அவரது பாதங்களை வணங்குகிறார்கள். அவர்கள் குருவின் ஆசியைப் பெற மலர்கள், பழங்கள், புதிய ஆடைகள், தட்சிணை (காணிக்கை) மற்றும் இனிப்புகளைச் சமர்ப்பிக்கிறார்கள்.
சத்சங்கம் மற்றும் பஜனைகள்: இந்நாளில், ஆன்மீக மையங்கள் ‘அகண்ட கீர்த்தனை’ (தடையற்ற நாம சங்கீர்த்தனம்), குருவைப் போற்றும் பாடல்களைப் பாடுதல் மற்றும் சிறப்பு ‘சத்சங்கங்கள்’ (ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுகள்) ஆகியவற்றை ஏற்பாடு செய்கின்றன. விரதம் மற்றும் உறுதிமொழி: இந்நாளில் பல பக்தர்கள் முழுமையான விரதத்தை மேற்கொள்கின்றனர்; அத்துடன், குரு அருளிய ‘மூல மந்திரம்’, ஆன்மீகப் பயிற்சிகள் மற்றும் உயரிய நெறிமுறைகளைத் தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் கடைப்பிடிப்பதற்கான உறுதியான சங்கற்பத்தை (முடிவை) அவர்கள் ஏற்கின்றனர்.
இருப்பினும், குருவின் மீதான மரியாதை மற்றும் பக்தி உணர்வு என்றும் அழியாததாகவே உள்ளது. இன்று, நம் ஆசிரியர்கள், பெற்றோர்கள், வழிகாட்டிகள் மற்றும் நம்மைச் சரியான பாதையில் செலுத்தும் ஊக்கமளிக்கும் ஆளுமைகள் ஆகியோரும் ‘குரு’ என்ற வகையிலேயே அடங்குவர். நவீன வாழ்க்கையின் பரபரப்பு மற்றும் மன அழுத்தத்திற்கு மத்தியில், அறநெறிகள், உண்மை மற்றும் நன்மையின் பாதையில் நம்மை உறுதியாக நிலைநிறுத்தக்கூடிய ஒரு உண்மையான வழிகாட்டியின் தேவை முன்பை விட அதிகமாகியுள்ளது.
சீடருக்கும் குருவுக்கும் இடையிலான சிறந்த உறவுமுறைக்கு ஒரு மிகச்சிறந்த உதாரணம் உபநிடதங்களில் உள்ள ‘சாந்தி பாடம்’ (அமைதிக்கான பிரார்த்தனை) ஆகும்; இது குறிப்பாக இந்நாளில் ஓதப்படுகிறது:
ஓம் ஸஹ நாவவது. ஸஹ நௌ புனக்து.
ஸஹ வீர்யம் கரவாவஹை.
தேஜஸ்வினாவதீதமஸ்து மா வித்விஷாவஹை.
ஓம் சாந்தி, சாந்தி, சாந்தி.
பொருள்: ஓ பரம்பொருளே! குரு மற்றும் சீடர் ஆகிய இருவரையும் ஒன்றாகக் காத்தருள்வீராக. இருவரையும் ஒன்றாகப் பராமரித்து வளர்ப்பீராக. அறிவை அடைவதற்கான வலிமையையும் திறனையும் நாங்கள் இருவரும் இணைந்து பெறுவோமாக. நாங்கள் பெறும் அறிவு ஒளிமிக்கதாகவும் ஆற்றல் மிக்கதாகவும் அமையட்டும்; எங்களுக்கு இடையே எவ்வித வெறுப்போ கசப்போ ஒருபோதும் ஏற்படாதிருக்கட்டும். எங்கும் அமைதி நிலவட்டும்.
குரு பூர்ணிமா கொண்டாட்டம் என்பது சுயபரிசோதனை செய்துகொள்வதற்கான ஒரு நாளாகும். நாம் எவ்வளவுதான் பொருள்சார்ந்த முன்னேற்றத்தை அடைந்தாலும், சரியான வழிகாட்டுதலும் அறநெறிகளும் இல்லாவிட்டால் நம் வாழ்க்கை திசையற்றுப் போய்விடும் என்பதை இத்திருவிழா நமக்குக் கற்பிக்கிறது. ஒரு குருவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ்தான் ஒரு நபர் தனது அகங்காரத்தை நீக்கி, பணிவைக் கற்றுக்கொண்டு, தனது வாழ்க்கைக்கு உண்மையான அர்த்தத்தை அளிக்கிறார்.
இந்த புனிதமான குரு பூர்ணிமா நாளில், நம் வாழ்வில் உள்ள அனைத்து குருக்களையும் (நேரடி மற்றும் மறைமுகமான) நினைவுகூர்வோம்; அவர்கள் மீது ஆழ்ந்த நன்றியை வெளிப்படுத்துவோம்; மேலும் அவர்கள் காட்டிய உண்மை, கருணை மற்றும் ஞானத்தின் பாதையில் நடக்க உண்மையான முயற்சியை மேற்கொள்வோம்.